Maak kennis met onze jury!
Voor het weekend van Touché zitten er drie professionele juryleden voor jullie klaar om alle kandidaten te beluisteren. Maar wie zijn zij eigenlijk?
Touché stelt ze graag aan jullie voor en stelde ze 5 vragen!
Vraag 1,
Van wie kreeg je jouw eerste pianolessen en wat vond je zo leuk aan pianospelen toen je jong was?
Mariana: Ik ben opgegroeid in Chisinau, de hoofdstad van Moldavië, en mijn eerste juf was een jonge pianiste die Nadejda Borisovna heette (haar achternaam weet ik niet meer). Ze werkte bij de opera en vertelde altijd prachtige verhalen over muziek, waar ik heel geboeid naar luisterde. Mijn moeder nam me trouwens al jong mee naar de opera en dat vond ik geweldig: de zangers op het podium, het orkest in de bak, de kostuums en decor: het prikkelde allemaal mijn fantasie. Ik hield erg van (zelfverzonnen) sprookjes en bij de opera leek het net of ik zelf in een sprookje was beland. Toen ik een jaar of 10 was, hoorde ik Mozarts Fantasie in d klein op de radio, en ik vond het stuk zo mooi, dat ik het meteen wilde spelen en vanaf dat moment zeker wist dat ik pianist wilde worden. Het leukste vond ik dat je zoveel gevoelens tot uitdrukking kon brengen zonder één woord te zeggen! En dat je in je eentje als een heel orkest kon klinken!
Martijn: Vanaf m’n tweede jaar zat ik het liefst achter de piano en speelde op mijn gehoor. Lekker wegdromen, alle emoties kon ik kwijt op het instrument. Ik vond het heerlijk om eigen stukjes en liedjes te spelen. Van mijn vader kreeg ik mijn eerste pianolessen. Hij leerde mij improviseren. Die noten vond ik maar lastig en saai. Toen ik het enorme pianorepertoire ontdekte ging er een nieuwe wereld open: het leren van het notenschrift kwam toen vanzelf.
Bart: Mijn eerste pianolessen kreeg ik, op mijn 15e, van Anton Treffers in Haarlem. Ik speelde daarvoor klarinet. Ik zong in een kinderkoor en daar speelde een meisje klarinet. Prachtig vond ik het. De piano trok mijn aandacht ook al van jongs af aan, maar ik wilde geen pianoles. Want piano spelen? dat deden al zoveel mensen! Ik wilde wat anders. Maar ja, de liefde voor de piano verdween niet en op mijn 15e zwichtte ik dan tóch. Ik vond het heerlijk om te improviseren en eindeloos de liedjes op de radio na te spelen. Anton leerde mij ook klassiek spelen. Een eerste kennismaking met de muziekvorm die mij nu het meest aan het hart ligt.
Vraag 2,
Had je vroeger naast pianospelen ook nog andere hobby’s?
Mariana: Ik hield erg van lezen en nadat ik de kinderboeken had uitgelezen, verslond het ene na het andere boek uit de bibliotheek van mijn ouders. Verder was ik dol op de lange zomers die ik met mijn neefjes en nichtje doorbracht op de boerderij van mijn oma, waar we veel in fruitbomen klauterden en gezeten op een tak de leukste gesprekken voerden.
Martijn: Zeker! Ik las heel veel, ging regelmatig wildwater kanoën en maakte cabaret. Een blauwe maandag had ik gitaarles. Maar het belangrijkste bleef toch altijd die piano, de muziek.
Bart: Ik was altijd veel met muziek bezig. Thuis en in de kerk, maar ik had zeker ook andere hobby’s. Dingen bouwen bijvoorbeeld. Mijn vader heeft een grote schuur vol met hout en gereedschap. Er lag altijd genoeg om iets te maken. Sporten deed ik ook veel. Samen met mijn twee broertjes en vriendjes voetballen, tennissen en fietsen. En kippen. Daar ben ik nóg gek op. Op mijn 10e kreeg ik 3 kippen en die zijn tot op de dag van vandaag niet meer weggegaan (niet dezelfde hoor, nakomelingen😉)
Vraag 3,
Jullie zijn professionals, spelen jullie de hele dag piano of doen jullie ook andere dingen? Kortom, welke plek heeft pianospelen in jullie leven op dit moment?
Mariana: Pianospelen speelt nog steeds een grote rol in mijn leven, ongeacht of ik een concert moet voorbereiden of niet. Meestal ben ik ’s ochtends zelf aan het studeren en geef ik ’s middags pianoles. Mijn man en kinderen houden ook veel van muziek en vaak spelen we samen op verschillende instrumenten en hebben ontzettend veel lol.
Martijn: Het is heel wisselend. Als ik kan speel ik liefst zo veel mogelijk piano, al zijn er ook dagen dat ik helemaal niet speel. Mijn gezin komt op de eerste plaats, mijn partner Roos en mijn kinderen zijn heel belangrijk. Maar ik maak ook muziek samen met mijn twee dochters, samenspelen is fantastisch! Ik zwem graag en ga zo nu en dan hardlopen. En tenslotte: ik leid een dubbelleven, want ik werk ook als huisarts in Amsterdam.
Bart: Als pianotechnicus/restaurator ben je de hele dag tussen de piano’s. Een geweldig voorrecht. Zo zie ik dat echt. Ieder instrument wil je zo goed mogelijk laten spelen en klinken. In ons atelier een piano restaureren, stemmen bij mensen thuis, op reis met onze concertvleugels in Nederland, maar ook vaak daarbuiten, het is geen standaard baan. Dat neemt heel veel tijd door de week en in het weekend, maar dat maakt niet uit, want ik heb het geluk een vak uit te oefenen waar ik heel erg blij van word! Verder doe ik graag leuke dingen met mijn vrouw Sanne en dochtertje Cella (3). Ook probeer ik een paar keer per week te hardlopen.
Vraag 4,
In het weekend van Touché gaan jullie veel deelnemers horen, waar verheugen jullie je op?
Mariana: Ieder muzikaal kind maakt op zijn eigen manier contact met het instrument en publiek, en daar ben ik heel benieuwd naar. Ik hoop veel mooie stukken te horen, waarbij liefde voor de muziek en plezier in het spelen voorop staan. De zenuwen horen er gewoon bij, hebben wij als jury ook hoor!
Martijn: Alle deelnemers zijn verschillend maar iedereen deelt dezelfde passie. Al die persoonlijkheden vind ik heel boeiend en ik verheug mij enorm op het spelplezier. Wat is er mooier dan de hele dag luisteren naar pianomuziek?
Bart: Er is niets mooier dan samen muziek beleven. Dit weekend is daar vol van! Ik kijk ernaar uit de deelnemers te horen. Op wat voor niveau je ook speelt, muziek kan je raken wanneer je de muziek écht voelt. Ik kijk er enorm naar uit de vele verschillende mini concertjes te horen!
Vraag 5,
Als laatste vraag: wat wens je ze toe en heb je een leuke ‘gouden’ tip?
Mariana: Dat je je vrij voelt om op het podium jezelf te kunnen zijn. Het is natuurlijk heel spannend. Maar het helpt bijvoorbeeld om alvast in de zaal te gaan kijken en je voor te stellen dat je daar zit en met plezier speelt. Dat heet visualisatie en als je dat een paar keer hebt gedaan, dan voel je je al meer op je gemak. Ook helpt het vlak voor een optreden meditatie- en ontspanningsoefeningen te doen. Vooral: denk aan de muziek en hoe leuk het is om het met andere mensen te delen.
Martijn: Een beetje spanning is best gezond, maar ik wens jullie toe dat je alles om je heen kan vergeten tijdens het spelen en dat je kunt genieten van de muziek die je maakt. Een tip: beeld je vooraf in dat je op het podium zit en gaat spelen. Wat wil je vertellen? Hoe zal het in de zaal klinken? Hoe voelen de toetsen en hoe klinken de eerste noten? En hoe eindig je het stuk? Wat doe je als het publiek gaat klappen? En ja: een paar foute noten mogen, we zijn geen computers!
Heel veel plezier!
Bart: Wat ik nou zo leuk vind is dat alle instrumenten verschillen van elkaar. Zelfs wanneer je twee exact dezelfde ziet, klinken en spelen ze nét anders. Dat komt omdat een instrument gemaakt is van hout. Hout is nooit hetzelfde. Iedere boom is net een beetje anders en zo klinkt ieder instrument dus ook net anders. Probeer eens naar het instrument te luisteren waar je achter zit. Wanneer klinkt de piano mooi? Kan je je spel hier misschien een beetje op aanpassen? Het is een samenwerking. De pianist (jij) en het instrument zorgen samen voor een mooi concert!

